ปัญหาของคนส่วนมากที่เรารู้สึกว่าเป็นจุดอ่อน เช่น คิดเลขไม่เก่ง, งาน Excel ไม่ต้องพูดถึง, ขี้หลงขี้ลืมชอบเป็นเจ้าพ่อ-แม่โปรเจ็ค แต่ไม่เสร็จซักอย่าง, ออกไปยืนหน้าเวที ขาสั่นทุกที, ไม่ชอบคุยกับใคร ขออยู่เงียบๆหาข้อมูลในอินเตอร์เน็ตดีกว่า, ?บางคนอยู่คนเดียวได้เป็นอาทิตย์ๆ, บางคนเกลียดงานขาย, บางคนอยู่คนเดียวไม่ได้ต้องออกมาหาเพื่อน ฯลฯ

ไร้สาระสิ้นดี!!! ทำงานก็มีผลลัพธ์
แล้วทำไมต้องประจบเจ้านาย บ้าไปแล้ว
ทำไมไม่ให้ผลงานเป็นตัวตัดสินหละ
เคยสังเกตไหมว่าทำไมคนที่เก่งคน
เก่งการนำเสนอ และเจ้านายรัก
ถึงมีโอกาสก้าวหน้ามากกว่าคนอื่น?